بورقانی مرد بود، همین

احمد بورقانی - عکس: ابراهیم حیدری  Ahmad Boorghani - Photo: Ebrahim Heidari

متنفرم از پست هایی که باید سر به ارشیو عکسها بزنی و عکس عزیزی را پیدا کنی برای گفتن تسلیت. اما ظاهرا چاره ای نیست. تازه از برنامه احمدی نژاد رسیده ام خانه، خسته و له و لورده که ساتیار پی.ام می دهد : احمد بورقاني نماينده سابق تهران در مجلس دقايقي پيش و بر اثر سكته قلبي در گذشت و لینک خبر فارس را می فرستد. هنگ می کنم. نمی توانم جوابش را بدهم.
مدتها بود از آن مرد شیرین فربه و بذله گو بی خبر بودم. توی ماشین می گفت من "ایربگ" سرخودم. تصویر خنده های سرخوشانه اش در ذهنم فید می شود به صورت مظلوم و صمیمی سهام. احمد آقا بیش از هر صفت دیگری که مداحان در روزهای آینده به نافش خواهند بست صریح بود و امیدوار. آنقدر امیدوار که حتی وقتی سه رگ قلبش 50و 70و 100 درصد گرفتگی داشت و آنژیوپلاست و بالون هم جواب نداده بود، باز هم با فراغ بال و امیدواری دیوانه کننده به تحلیل دسته گل شورای نگهبان و آینده مجلس و مشارکت بنشیند. بورقانی سمبل واقعی "خادم مطبوعات" بود و وقتی که دید نمی تواند در برابر تهدیدها و حملات کوبنده به مطبوعات از حریم اندیشه و قلم حراست کندو در اعتراض به موج توقیف های فله ای مطبوعات از سمت خود بعنوان معاون مطبوعات داخلی وزارت ارشاد دل کند تا استعفایش حداقل مرهمی بر زخم های روزنامه نگاران بیکار شده ای باشد که لااقل معاون مربوطه را در کنار و جبهه خودشان احساس کند.
حالم بهم می خورد از این مرثیه سرایی های و از خود، که تا طرف زنده است سال به سال سراغش را نمی گیریم و تا...
همه اینها را گفتم تا بگویم بورقانی مرد بود، همین.

پ.ن: سهام الدین عزیز، تسلیت می گویم رفیق، غم آخرت باشد، شریک غمت...

/ 0 نظر / 25 بازدید